Caleidoscopia is het afstudeerwerk waarmee Lisette Huizenga in 2009 aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag haar praktijk begon. Het is een immersieve installatie en een driedimensionaal digitaal schilderij van 12 bij 7,5 bij 2,8 meter: geen werk aan de wand, maar een ruimte waar je inloopt.
Ze wilde iets op menselijke schaal maken, een experiment om een ervaring op te roepen. Het jaar daarvoor had ze een muur ontworpen voor een hostel in Scheveningen en zelf gevoeld wat er gebeurt als een ontwerp deel wordt van een ruimte. Voor haar eindexamen wilde ze niet één muur, maar een hele ruimte: alle muren en de vloer.
De basis is een kubus, opengevouwen tot zes vlakken. Vanuit die vorm trok ze de muren op. Het plafond liet ze bewust open, zodat daglicht in het werk kon vallen. De plattegrond doet denken aan een kerk. Voor haar is dat geen teken van één geloof, maar een ruimte die voor iedereen openstaat. Het open plafond hoort daarbij.
Toen de vorm vaststond, maakte ze in Cinema 4D een digitale maquette en ontwierp ze de constructie. De installatie bestaat uit dertien muurdelen en zes vloerdelen. Daarna maakte ze negentien digitale schilderijen die letterlijk op elkaar aansluiten. Een deur in het ene schilderij is dezelfde deur in het schilderij ernaast. De vloeren stellen ook ruimtes voor en lopen door in de vloeren van de muurschilderijen. Eén schilderij is een spiegel: daarin zie je de hele installatie in spiegelbeeld terug.
De wanden en de vloer zijn bedekt met digitaal vervaardigde en geprinte schilderijen. Meubels met geprinte ontwerpen lopen door in de muren. De voorstelling is een duinlandschap, verweven met een woonhuis: woonkamer, keuken, slaapkamer, atelier, studeerkamer, trappenhuis, tuin, garage, een paardenkamer, kelders. In de eetkamer staat een echte tafel voor twee, tegen een muur waarop een tafel met nog elf zitplaatsen is geschilderd. Samen lijken ze één tafel. Een raam kijkt uit op die eetkamer. Elders hangen echte gordijnen voor een uitzicht dat er niet is. Werkelijkheid en illusie zijn hier één geheel.
Mensen liepen vaak voorzichtig en langzaam naar binnen, met een kritische blik. Die blik veranderde bijna altijd in een rustige, serene glimlach. Ze kwamen in verwondering, en die verwondering was blij. Een therapeut zei: zo’n muur wil ik in mijn praktijk, hier word je blij van. Aan de reacties was te merken dat de ruimte hun ervaring veranderde.
Vlak voor het eindexamen was Caleidoscopia ook als augmented reality te zien, op de academie, tijdens CHI Nederland Conference in Delft en op ICT Delta in Utrecht. De fysieke installatie volgde daarna: Fespa Digital Europe 2009, de KABK, de Woonbeurs in de RAI in 2010, Pulchri Studio in 2020, het hoofdkantoor van ABN AMRO in Zwolle en in 2014 het atrium van het stadhuis in Den Haag. Imaba Xpressions uit Zoetermeer maakte de realisatie mogelijk.
Meteen daarna kwamen opdrachten van mensen die zo’n muur in huis wilden. Ook werd haar gevraagd de Sixtijnse Kapel na te maken in het toilet van een modern woonhuis. Dat werk kreeg de Gouden Toiletborstel Award van het Hoogheemraadschap Delfland. Galeries vroegen het werk om te exposeren. Wat Huizenga in Caleidoscopia voor het eerst op deze schaal deed, een beeld dat niet ophoudt bij de rand, maar de ruimte zelf wordt, is de kern van haar digitale schilderkunst gebleven, en van de Huizenga Collection.
Het werk ligt nu opgeslagen, om het te beschermen en omdat je een grote ruimte nodig hebt om het op te zetten. In opslag, inclusief het aluminium frame, is dat 3 bij 2 bij 1,5 meter. Voor een expositie kan de installatie opnieuw worden opgebouwd.
Wie Caleidoscopia voor de toekomst wil beschermen, kan aankoop onder voorwaarden bespreken, tegen een symbolisch bedrag. Tijdens het leven van de kunstenaar moet het werk kunnen blijven exposeren als er een aanvraag komt. Het moet honderd jaar beschermd blijven, en op aanvraag getoond kunnen worden op relevante plekken. De originele digitale ontwerpen zijn beschikbaar.