Figuratief versus Abstract
Eigenlijk zijn al mijn schilderijen abstract. Ook wanneer er herkenbare vormen in voorkomen, blijft het een compositie van lijnen, kleuren, licht en textuur.
Het verschil tussen ‘figuratief’ en ‘abstract’ zit vooral in hoe makkelijk de kijker iets herkent. Voor veel mensen is puur abstract werk soms lastig te benaderen. Daarom ben ik in mijn nieuwere series gaan spelen met herkenbare elementen — mensen, dieren, ruimtes — binnen een abstracte wereld.
Deze figuratieve toevoegingen fungeren als een uitnodiging: ze geven de kijker een ingang, waarna de abstracte compositie je verder mee kan nemen. Zo ontstaat een spannende balans tussen herkenning en verwondering.
Geometric Spaces
Een paar jaar geleden ontstond de serie Geometric Spaces. Hierin combineer ik de strakke abstractie van Mondriaan met ruimtelijke illusies. Twee iconische werken van Mondriaan dienden als uitgangspunt, maar ik liet de vormen evolueren tot een dynamische, driedimensionale wereld met piramides, bollen en kubussen.
Voor de tentoonstelling Spinoza en de Kunst van het Geluk in de Haagse Kunstkring maakte ik negen kleine schilderijen die samen met zes ruitvormen één grote installatie vormden.
Nieuwe ontwikkeling 2026
Recent heb ik zes werken uit deze serie opnieuw opgepakt en in twee verschillende richtingen verder ontwikkeld.
- Geometric Spaces (puur abstract) Hier zoek ik naar meer helderheid, beweging en abstracte spanning binnen de geometrische vormen.
- Geometric Bridge (met figuratieve elementen) In deze variant voeg ik herkenbare elementen toe, zoals mensen en dieren. De strenge abstractie van Mondriaan blijft herkenbaar, maar wordt nu een bewoonde, ruimtelijke omgeving.
Het is boeiend om te zien hoe deze twee richtingen naast elkaar bestaan: de ene puur in vorm en ritme, de andere met een narratieve en menselijke laag.
Ik ben benieuwd hoe anderen dit ervaren. Heb je reacties, vragen of herkenning? Ik lees ze graag.